ATA KOLEJİ

​

1953 yılından itibaren çalışmaya başladığı Robert Kolej’in ilkokul kısmı 1958’de kapanmıştı, oradaki öğretmenlerin desteğiyle ve yeni kurulmakta olan Etiler mahallesinin ileri gelenlerinin katkılarıyla özel bir okul kurma fikri gelişmişti. İhsan Soyak, Münir Hayri Egeli, Safiye Ayla, Şerif Muhittin Targan, Mediha Demirkıran, Sadi Işılay bu aydın kişiler arasındaydı. Amcamın da gayretleriyle okulun kuruluşu tamamlanmış, ismi de, Atatürk devrimcisi olan amcam işin içinde olduğu için olsa gerek, “Ata Koleji” olmuş. Okula bir marş yazmış, kuruluş ilkelerini belirlemiş, Atatürkçülüğü, iyi insan, iyi vatandaş olmayı öğütlemişti öğrencilere. Mahalle muhtarı Ayhan Altuğ o günleri şöyle anlatıyor:

​

“Kooperatif kurucuları mahallede kaliteli ve İngilizce tedrisatlı bir kolej açma fikrini oluşturmuşlar ve hayata geçirmişlerdi. Tüm katılımcılar, öğretmenler pay sahibi oldukları hisselerle sürece katkı vererek, dayanışmalı bir şekilde, idealist bir kadro ile işe koyuldular. O zamanlar özel kolej, özel okul kavramı pek yoktu, yabancı okullar vardı bir tek.  Ciddi bir eğitimci kadrosuyla, kaliteli bir okul kurdular, adını Atatürk ilkelerinden yola çıkarak Ata Koleji koydular. Tatko’da üst düzey bir yönetici olan Hulki Özçakır önayak oldu, Behçet Kemal Çağlar destek verdi ve bir marş yazdı, önemli eğitimciler Faik Dranas ve Neşet Şaylan ortaokula ve ilkokula müdür oldular. Böylece kaliteli bir eğitim kurumu ortaya çıkmış oldu.” (20.11.2019 da yapılan söyleşi, Etiler, Bir Mahalle Öyküsü Kitabı, Selcan Çağlar)

​

İlkokulun müdürü önemli bir eğitimci olan Neşet Şaylan Atatürk döneminde Maraş Maarif Müdürlüğü yapmış, ilerici ve idealist bir eğitimciydi. Zamanın Maarif Vekili Mustafa Necati hakkında yazılan bir kitapta ismi geçmekteydi. (Yaşar Aladağ, Mustafa Necati Bey, Galeati Yayıncılık) Kadın ve erkek öğretmenlere birlikte konferanslar vermekte, balolar düzenlemekte, öğretmenler hakkındaki şikayetleri reddetmekte, halkı kahvelerde toplayıp onlara konferanslar verdirmekte, kız çocuklarını okula göndermeyen ailelere gidip ikna etmekte veya zorla okula almaktaymış. Bu çabaları Maarif Vekili tarafından takdirle karşılanmaktaymış. Daha sonraları Milli Eğitim Bakanlığı Talim Terbiye Kurulundan emekli olmuştu ve büyük bir ciddiyetle ve aynı idealistlikle Ata koleji İlkokulunu yönetmişti.

​

Ortaokul müdürü ise yine çok değerli bir eğitimci olan Faik Dranas idi. 1937 yılında Sivas Lisesinde müdür başyardımcısı ve felsefe öğretmeniyken Atatürk ile birlikte geometri terimlerini Türkçeleştirmekle ünlenmişti. Daha sonra Kabataş Erkek Lisesine müdür olarak tayin olmuş ve Ata Kolejine geçmesi olay olmuştu.

​

Bu iki başarılı Cumhuriyet Dönemi eğitimcisiyle ve kadroya aldıkları değerli öğretmenlerle çok iddialı bir okul ortamı oluşmuştu. Behçet Kemal de Etiler'de oturduğu için sık sık okula uğruyor, hem eğitime destek oluyor, hem de her milli bayramda ve okulun özel günlerinde, okul bahçesinde yapılan törenlerde kürsüde oluyordu. Çok başarılı bir hatip olduğu için yorulmadan, yılmadan Atatürk devrimlerini heyecanla anlatır, coşar, coştururdu. Öğrenciler, öğretmenler kendisine pek hayran olduklarını yıllar sonra bile aynı heyecanla dile getirmişlerdir. İlkokul öğretmenim Ülay Karakoç Ata Koleji ile ilgili anılarını şöyle dile getiriyor:

​

“Ata Koleji, Hisarüstü’ndeki Robert Kolej İlkokulunun kapandığı 1958 yazında kurulmuştu. Kurucular arasında değerli şairimiz Behçet Kemal Çağlar, ilkokul müdürümüz Neşet Şaylan’ın yanısıra Amerikalı öğretmenler de vardı. Ortaokul ve lise müdürü Faik Dranas, çok önemli bir eğitimciydi ve Kabataş Erkek Lisesinden Ata Kolejine gelişi olay olmuştu, ilkokul müdürü Neşet Şaylan Milli Eğitim Bakanlığı Talim Terbiye Kurulundan emekliydi. Bu iki önemli eğitimci bizler gibi genç ve idealist öğretmenlerle ve yeni kurulan mahallede, eğitim seviyesi çok yüksek mahalle sakinlerinin de katkısıyla, belki de ilk özel okul kavramının temellerini attılar.”

​

“Okulumuz çok iddialıydı, mezunlarımız hep en iyi okulların sınavlarını kazanırlardı. Ancak devlet okulu olmadığımız için, özel okula pek güven olmadığı için, her yıl ilkokul bitirme sınavlarına Levent İlkokulundan dört adet mümeyyiz gelir, sınavları onlar yaparlardı. Bu denetçilerin arasında değerli eğitimciler Nimet ve Rakım Çalapala çifti de vardı. Bizden ancak tek bir öğretmen sınav salonuna girebilirdi. Öğrencilerimizi bu mümeyyizler değerlendirirlerdi.” 

​

“Behçet Kemal Çağlar Tepecik Yolunda otururdu, okula sık sık gelirdi, yemekhanemizde bazı günler öğlenleri karşılaşırdık. Ata Koleji tanıtım günlerinde hep olurdu. 1960 İhtilalinde marşlar ve şiirlerle radyoda konuşmalar yapmış, biz de onu ve benzeri programları dinleyerek okulda coşkulu günler yaşamıştık. Çok başarılı bir hatipti, heyecanla ve yılmadan Atatürk’ü ve devrimlerini anlatmaktan hiç yorulmazdı. Her milli bayramda kürsüye çıkar, doğaçlama konuşur, konuştukça herkesi coştururdu. Çok karizmatik, dalyan gibi bir adamdı, biz gençler ona çok hayrandık.

 

Yakınımızdaki Robert Kolej’in etkisi mahallede çok hissedilirdi. Her zaman faal olan konser ve spor salonu, değişik yapıdaki öğretmenleri, kampüs bünyesinde organize edilen ve mahallede duyurulan konferans, gösteri, maç gibi aktiviteleri sosyal yaşama çok katkı sağlardı. Her yarıyıl sonunda kampüsün içindeki salonda okulumuzun müsameresini yapardık, öncesinde provalara giderdik”

​

“Bir keresinde, bir yıl sonu müsameresinde, çok yönlü bir sanatçı ve mahalle sakini olan Münir Hayri Egeli ‘Ağaçlar Ayakta Ölür’ temsilini sahneye koymuş, bizi ve öğrencileri oynatmış, bunun filmini de çekmişti. Bizler ve öğrencilerimiz onun çocukları gibiydik, hepimiz çok gençtik. Soda içerdi hep… Jale Yılmabaşar okulumuzda bale grubu kurmuştu ve temsiller hazırlamıştı. Müzik hocamız mandolin grubu oluşturmuştu, grup özel kıyafetlerle yılsonu gösterisinde yer almıştı.” (15.9.2020 tarihli söyleşi, Etiler, Bir Mahalle Öyküsü Kitabı, Selcan Çağlar)

​

​